Minik Bir Proje

/
0 Comments
Dikiş dikmeyi severim. Az biraz babannemden, çokça da annemden öğrendim dikmeyi. Dikiş 101 den ibaret de denebilir bildiklerim, konuya halen pek hakim değilim: Patron çıkarmayı, teğel ve temiz işleri, biraz biçkiyi bilirim. Az buçuk malzeme bilgim var. Dikiş makinası hiç kullanmadım, yeni makinalar çok teknolojik olduklarından kendi başlarına herşeyi hallederler diye düşünüyorum ehehe. En azından bir kumaşa, kalıba vs bakıp becerip beceremeyeceğimi kestirebiliyorum. Gerçekten içimden geçen bir şeyi yapabileceğime de inanıyorum. Sanırım annem bu konuda bana yeterli bilgi ve kendine güveni vermiş, daha ne olsun!

Bu ufak proje dikişe tekrar ısınmam için güzel oldu. Yeterince basit ve işlevsel bir işti: Ütü masamın üzerindeki kumaş kendini iyice bırakmıştı. Felaket görünüyordu ve ütü yapamıyordum. Süngeri bile kalmamıştı doğru düzgün. Onu yenilemeye karar verdim. Aşağıda ilk hali görülebilir.


Gittim, bir kumaşçıdaki beni en motive edebilecek, en eğlenceli kumaşı aldım. Muhtemelen kumaş + elyaf bana yeni bir ütü masası parasından fazlasına patlamıştır heheh. Mt'si 8.5 ytl idi aşağıda görülen kumaşın. Cinsini unuttum, %100 pamuk sıkı bir dokuma - Benim malzeme bilgisi burada patlar heheh. Yeni bir yüksük, güzel toplu iğneler de diğer neşeli harcamalar arasındaydı.


19 Mayıs tatilinde kumaşı biçtim.Bunun için eski ütü masası kılıfını kalıp olarak kullandım, elyaf ve kumaşı iğneleyerek birlikte biçtim. Elyafı çift kat koydum, istediğim pompişlikte olsun diye. National Geographic'te uçak gemisi belgeseli izlerken biçki yapmak süper oldu. Kenarlarına lastik geçtim; yaklaşık 1 hafta sonra :P Makinam olmadığından hepsi el dikişi ama yeterince sağlam görünüyorlar- bir süre idare eder herhalde :P Elyaf zaten atmıyor. Kumaş da pek atan cins değildi, içinin temizini yapmadan bıraktım, zaten görünmüyor.
Eskiden sürfileleri, teğel sökmeyi falan hep ben yapardım. Bitmez idi bu çıraklık, hiç makinaya geçemezdim. (Eski Singer makinalar kapkalın iğnelerle felaket parmak delerdi, annemin makinaya beni oturtmamasını gayet iyi anlıyorum) Şimdi acayip angarya geldi bu yüzden. Aşağıda lastik ve iç dikişi görülebilir.



Sonuç da aşağıda. Tam sevdiğim gibi pufidik oldu, yani süngeri biraz kalın. Renk ve deseni de güzel. Fotolar rezil oldu üzgünüm, cep telefonuyla çekip bluetooth ile atmak pek kolayıma geldi hehe.

Şimdi düşündüm de, elyaf ütü ile yıvışır mı? Isıya pek dayanıklı bir madde olduğunu sanmıyorum. Birkaç haftalık kullanımda görünürde birşey yok, belki ömrü beklediğimden kısa olabilir...

Yüksük demişken, kendime yüksük aldığımı gören E, bana turdan bir tane kemik yüksük getirmiş, boyalı afilli bişey. Hastası oldum :) Herhangi bir şeyden iki tane olunca koleksiyonunu yapmaya başlayan Aziz Nesin gibi, hemen koleksiyon yapmaya karar verdim!!!


You may also like

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.

Bir deee...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

İzleyiciler